Mobiliteit & infrastructuur

Algemeen

Vlaanderen telt een van de dichtste wegennetten ter wereld. Toch is het onzinnig om het wegennet onaangeroerd te laten. Het gewestwegennet is aan een upgrade toe, zeker daar waar hoofdassen de woon- en handelskernen doormidden snijden. Hoe? Onvermijdelijk moet veel verkeer ondergronds.

Om deze dure investeringen aan te gaan, kijken we naar oplossingen waarbij burgers samen met de private sector een of meerdere holdings aangaan, dewelke als taak de aanleg en het beheer van wegen in handen hebben. Tolheffing, indien van toepassing, gaat op deze manier zeker naar infrastructuur en niet naar een gemeenschappelijke schatkist.

Wanneer hoofdassen ondergronds verdwijnen, komt er veel plek vrij. Deze ademruimte is nodig om de positieve mobiliteitsbelevenis van de zwakke weggebruiker te maximaliseren. Zo ook kan er dan meer aandacht aan groen worden geschonken. Het principe van Ringland willen we dan ook doortrekken naar heel Vlaanderen.

We moeten de lokale bevolking ook de autonomie laten of zij bepaalde straten op het grondgebied van hun gemeente wensen op te breken ten voordele van de natuur of tot private eigendom wensen te maken, zodat doorgaand verkeer niet veel keuzes meer heeft en de leefbaarheid van omwonenden vergroot.

We kanten ons tegen een ontmoedigingspolitiek. Gewoonte- of gedragsveranderingen bij de burgers zijn vaak door de professionele of persoonlijke context niet wenselijk. We vragen ons ook af of de zogenaamde mentaliteitswijzigingen eerder dekmantels zijn voor verdere individuele vrijheidsbeperking. Ook werkt men al niet plan- en visiematig. Mobiliteit is net als heel België een koterij. VolksLiga ziet een mobiliteitsoplossing waarbij de dingen stap voor stap aangepakt worden.

Eerst moet het particulier vervoer worden aangepakt, daarna kan je werken aan betere infrastructuur voor zwakke weggebruikers. De ene verbetering kan niet zonder de andere. Daar gaan we vandaag in de fout, met name dat het ene ten koste van het andere moet gaan. Vandaag loopt alle verkeer door elkaar heen, onvoldoende gescheiden en onvoldoende veilig. Openbaar vervoer wordt volgens VolksLiga het best op interlokaal niveau georganiseerd. Bij voorkeur privaat.

Snelwegen en spoorlijnen die elkaar aanvullen

Het concept van de snelwegparkings naast opritten is te weinig benut omdat deze enkel voorzien zijn op autodelen. Nochtans zouden P+R-parkings ook het beginstation kunnen zijn van openbare vervoersmiddelen (snelbussen) die de rest van de autotrip overbodig kunnen maken. Een abonnement op de parking zou dan meteen ook een abonnement op het vervoersmiddel worden. Pendelaars die niet zomaar toegang hebben tot een treinstation, kunnen zo alsnog van een snelle verbinding gebruik maken door naar een P+R-parking te rijden. Dit impliceert uiteraard een nieuwe rijstrook die enkel aan bussen en taxi’s zijn voorbehouden. In vele gevallen is de pechstrook voldoende, mits er extra noodinhammen worden bijgemaakt.

Waar snelwegen belangrijke spoorlijnen kruisen is er een opportuniteit om een station te bouwen. Via een speciale snelwegparking kunnen pendelaars de sporen bereiken en hun wagen laten staan. Vandaag liggen vele stations temidden van handelskernen en bebouwde kommen. De weg ernaartoe is vaak een secundaire baan met vele rode lichten en files. Met een snelwegstation wordt de drempel veel lager om van vervoersmiddel te wisselen. De bouw en het beheer van snelwegstations zien we privaat georganiseerd.